Plaatsingen en byes: hoe een schema echt gevuld wordt
Een schema van acht wordt van boven naar beneden gevuld in de volgorde 1, 8, 4, 5, 2, 7, 3, 6. Elk paar in die lijst telt op tot negen, één meer dan de omvang van de ronde, en die ene regel is de hele standaardplaatsing: de sterkste treft de zwakste, en de bovenste twee kunnen elkaar niet voor de finale treffen.
De volgorde, waarom de paren optellen tot één meer dan de ronde, en waar de byes landen.
Waarom plaatsingen überhaupt bestaan
Een afvalschema dat puur willekeurig geloot wordt, zet de twee beste deelnemers om de zoveel toernooien tegen elkaar in de eerste ronde, en als dat gebeurt is het evenement beslist voordat de meesten hun warming-up af hebben. Plaatsen is de minimale ingreep die dat voorkomt, en niet meer: het legt vast waar een handvol deelnemers begint en laat de rest aan de loting over.
Plaats alleen zoveel deelnemers als je eerlijk kunt rangschikken. Twee in een schema van acht, vier in een schema van zestien, acht in een schema van tweeëndertig is de gangbare gewoonte, en zestien deelnemers plaatsen in een veld waarvan je er eigenlijk maar vier kent, is een manier om de loting objectief te laten lijken terwijl je het grootste deel verzint.
De standaardvolgorde, en de regel erachter
Neem de lijst voor een schema van twee, dat is 1, 2. Voor de lijst van vier vervang je elk getal n door het paar n en vijf min n: 1, 4, 2, 3. Doe het nog eens voor acht, met negen min n: 1, 8, 4, 5, 2, 7, 3, 6. Elke schemagrootte wordt met dezelfde stap uit de grootte eronder gebouwd.
Daar volgen twee dingen uit en allebei tellen ze. Ten eerste tellen de twee getallen in elke eersteronde-wedstrijd op tot één meer dan de omvang van het schema, dus de sterkste treft altijd de zwakste. Ten tweede belanden plaatsingen één en twee in tegenovergestelde helften, drie en vier in tegenovergestelde kwarten, enzovoort: het schema houdt de geplaatsten zo ver uit elkaar als de rekenkunde toelaat.
Dit is de volgorde die elke bond publiceert en die SetMatcher gebruikt, en dat is de moeite waard om te weten, want het betekent dat een schema hier gecontroleerd kan worden tegen een gedrukt reglement in plaats van vertrouwd te worden. Staat er in het handboek van jouw bond een schema van zestien, dan staan de posities op je scherm in dezelfde volgorde.
Byes, en waarom ze naar de bovenste geplaatsten gaan
Een afvalschema heeft een schema nodig waarvan de omvang een macht van twee is, dus een veld van twintig wordt in een schema van tweeëndertig geloot en de twaalf lege posities zijn byes. Een bye is geen tegenstander: de deelnemer die er een treft gaat door zonder te spelen, en alleen de inschrijvingen die een echte tegenstander treffen spelen in de eerste ronde.
Omdat de plaatsingslijst aan het eind aangevuld wordt met byes, en omdat de zwakste posities tegenover de sterkste staan, landen de byes automatisch bij de bovenste geplaatsten. Dat is rekenkunde en geen voortrekkerij, en het alternatief is slechter: byes die ergens anders gelegd worden leveren eersterondewedstrijden tussen twee byes op, wedstrijden die niemand speelt en die toch een regel op het vel innemen.
Lees de tabel voor de twee getallen die een bestuur echt nodig heeft: hoeveel byes een veld oplevert, en hoeveel eersterondewedstrijden er echt zijn. Een veld van vierentwintig in een schema van tweeëndertig heeft acht byes en acht eersterondewedstrijden, en dat is één beurt op acht banen in plaats van de zestien wedstrijden die de schemagrootte suggereert.
| Deelnemers | Omvang van het schema | Byes | Wedstrijden in ronde 1 |
|---|---|---|---|
| 5 | 8 | 3 | 1 |
| 9 | 16 | 7 | 1 |
| 12 | 16 | 4 | 4 |
| 20 | 32 | 12 | 4 |
| 24 | 32 | 8 | 8 |
| 48 | 64 | 16 | 16 |
Wat SetMatcher met een bye doet
Een wedstrijd met een bye aan de ene kant en een deelnemer aan de andere hoeft niet gespeeld te worden, dus de deelnemer gaat meteen door en de plek in de volgende ronde toont zijn naam in plaats van een leeg vak. Een wedstrijd met aan beide kanten een bye, wat bij een heel klein veld voorkomt, geeft de bye door naar beneden in plaats van een partij op te leveren die niemand kan spelen.
Het praktische gevolg is dat een geprint schemavel uit SetMatcher de eerste ronde toont zoals hij echt gespeeld wordt, met de byes opgelost en de namen al in de tweede ronde waar ze horen. Dat is het vel dat je aan de muur van het clubhuis prikt, en de pagina over een clubtoernooi draaien zegt wat je ermee doet.
Wat je hierna kunt lezen
Meer over de onderwerpen waarover je net hebt gelezen.
Je eerste wedstrijd is één tik weg.
Gratis voor spelers. Clubs krijgen een ledenregister, een parkkaart, baanreserveringen en lessen.